Publikacje

Wyniki projektu “Opracowanie metody zapewniającej kompleksowe działanie regulujące prawidłowe funkcjonowanie gruczołów okołoodbytowych u psów” prezentowane są na Kongresach i Konferencjach naukowych:

Congress Proceedings 27th Congress of the European Society of Veterinary and Comparative Nutrition /Portugal/ 7-9.09.2023

Wpływ rodzaju detoksykantów na procesy fermentacyjne w badaniu in-vitro u psów

O. Lasek Katedra Żywienia Zwierząt i Biotechnologii oraz Rybactwa; Wydział Nauk o Zwierzętach; Uniwersytet Rolniczy w Krakowie; al. Mickiewicza 24/28, 30-059 Kraków

Wstęp: Detoksykanta są zaprojektowane do odłączania szkodliwych mikotoksyn i metabolitów od cząstek paszy i zatrzymywania ich na swojej powierzchni. Po związaniu z detoksykantem, szkodliwa substancja przechodzi nieabsorbowana przez przewód pokarmowy i jest wydalana w kale. Dlatego celem tego badania było określenie wpływu różnych rodzajów detoksykantów (węgiel aktywny, bentonit, ściana komórkowa drożdży) na parametry fermentacji in-vitro (produkcja gazu, pH, VFA, kwas mlekowy i amoniak).

Zwierzęta, materiały i metody: Produkcja gazu in-vitro (GP) została oszacowana za pomocą testu gazowego (strzykawki szklane) i parametry fermentacji takie jak: pH, lotne kwasy tłuszczowe (VFA), krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFA), rozgałęzione kwasy tłuszczowe (BCFA), kwas mlekowy (LA), stężenie amoniaku oraz degradacja materii organicznej zostały określone [1]. Skład chemiczny detoksykanta (węgiel aktywny, bentonit, ściana komórkowa drożdży) został przeanalizowany przy użyciu standardowych metod analitycznych [2]. Kał czterech dorosłych psów został zebrany bezpośrednio po defekacji i przetransportowany do laboratorium. Następnie kał został wymieszany z buforem fosforanowym jako inokulum i inkubowany bez (grupa kontrolna) lub z różnymi rodzajami detoksykanta (0,5 g/20 ml). Parametry fermentacji zostały określone przed i po fermentacji (która trwała 24 h). Wyniki zostały przeanalizowane przy użyciu jednoczynnikowej analizy wariancji [3].

Wyniki: Najwyższą wartość pH po fermentacji (6,4) zaobserwowano w grupie bentonitu, następnie dla węgla aktywnego (pH=6,2) w porównaniu do najniższej dla ściany komórkowej drożdży (pH=5,3; p<0.01). Maksymalna GP była najniższa w grupie kontrolnej (7,27 ml/g SM inokulum) a następnie dla bentonitu (9,8 ml/g SM inokulum) (p<0.01). Maksymalna GP dla ściany komórkowej drożdży była około dwa razy wyższa niż dla innych (23,3 ml/g SM inokulum). Produkcja VFA (383,1 mmol/g SM inokulum), SCFA (369,4 mmol/g SM inokulum) i kwasu masłowego (50,1 mmol/g SM inokulum) była najwyższa dla ściany komórkowej drożdży (p<0.01).  Najniższą produkcję VFA i SCFA zaobserwowano po fermentacji bentonitu.

Tabela 1. Zawartość składników pokarmowych w detoksykantach (%/ kcal w suchej masie)

Wnioski: Rodzaj detoksykanta wpłynął na parametry fermentacji mierzone in-vitro u psów. Biorąc pod uwagę parametry fermentacji, tylko ściana komórkowa drożdży ulegała fermentacji, węgiel aktywny i bentonit nie ulegały fermentacji. Używanie dużych ilości detoksykantów mineralnych może wpłynąć na mikrobiom i osłabić procesy fermentacji.

Odniesienia: [1] Flickinger et al. 2003. Nutrient digestibilities. microbial populations. and protein catabolites as affected by fructan supplementation of dog diets. Journal of Animal Science. 81: 2008-2018 [2] AOAC. 2005. Official Methods of Analysis (18th Ed.) Association of Official Analytical Chemists. Washington. DC. StatSoft. Inc. (2014). [3] STATISTICA (data analysis software system). version 12. www.statsoft.com.
Projekt dofinansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, nr projektu POIR.01.01.01-00-1138/18

Congress Proceedings 27th Congress of the European Society of Veterinary and Comparative Nutrition /Portugal/ 7-9.09.2023

Wpływ ekstraktów ziołowych na procesy fermentacyjne w badaniu in-vitro u psów

O. Lasek Katedra Żywienia Zwierząt i Biotechnologii oraz Rybactwa; Wydział Nauk o Zwierzętach; Uniwersytet Rolniczy w Krakowie.

Wstęp: Ekstrakty ziołowe zawierają różne składniki aktywne, w tym olejki eteryczne o właściwościach antybakteryjnych, które mogą wpływać na proces fermentacji. Ze względu na wysokie stężenie składników aktywnych, skuteczne są już małe ilości. Dlatego celem badania był wpływ różnych ekstraktów ziołowych na parametry fermentacji in-vitro.

Zwierzęta, materiały i metody: Kał czterech psów (dorosłe beagle, w wieku 3-5 lat), karmionych tą samą komercyjną dietą, został zebrany bezpośrednio po defekacji i przetransportowany do laboratorium. Następnie kał został wymieszany z buforem fosforanowym jako inokulum i inkubowany bez (grupa kontrolna) lub z dodatkiem próbek ekstraktów ziołowych (0,5 g/20 ml). Produkcja gazu in-vitro (GP) została oszacowana przy użyciu testu gazowego (strzykawki szklane) i parametry fermentacji takie jak: pH, lotne kwasy tłuszczowe (VFA), krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFA), rozgałęzione kwasy tłuszczowe (BCFA), kwas mlekowy (LA) i stężenie amoniaku oraz degradacja materii organicznej zostały określone w modelu psa [1]. Skład chemiczny ekstraktów ziołowych (Yucca schidigera – YS, Curcuma longa – CL, Rosmarinus officinalis – RO i Echinacea purpurea – EP) został przeanalizowany przy użyciu standardowych metod analitycznych [2]. Parametry fermentacji zostały określone przed i po inkubacji (która trwała 24 h). Wyniki zostały przeanalizowane przy użyciu jednoczynnikowej analizy wariancji [3].

Wnioski: Olejki zawarte w ekstraktach ziołowych mogły hamować wzrost bakterii, co znacząco wpłynęło na proces fermentacji in vitro. Polifenole (taniny) zawarte w ekstraktach mogą chronić część białka dietetycznego przed degradacją, co powoduje proces hamowania powstawania amoniaku. Najwyższa zawartość błonnika w YS mogła przyczynić się do wyższego poziomu VFA podczas fermentacji.

Odniesienia: [1] Flickinger et al. 2003. Nutrient digestibilities microbial populations and protein catabolites as affected by fructan supplementation of dog diets. Journal of Animal Science. 81: 2008-2018 [2] AOAC. 2005. Official Methods of Analysis (18th Ed.) Association of Official Analytical Chemists. Washington. DC. StatSoft. Inc. (2014). [3] STATISTICA (data analysis software system) version 12. www.statsoft.com.
Projekt dofinansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, nr projektu POIR.01.01.01-00-1138/18

Congress Proceedings 25th Congress of the European Society of Veterinary and Comparative Nutrition/ 9-11.09.2021

Wpływ rodzaju błonnika na procesy fermentacyjne w badaniu in-vitro u psów

O. Lasek, M. Przybyło Katedra Żywienia Zwierząt i Biotechnologii oraz Rybactwa; Wydział Nauk o Zwierzętach; Uniwersytet Rolniczy w Krakowie; al. Mickiewicza 24/28, 30-059 Kraków.

Wstęp: Jest dobrze znanym faktem, że błonnik pokarmowy wpływa na strawność i aktywność mikrobiologiczną w przewodach pokarmowych psów, przy czym efekt ten zależy od rodzaju błonnika. Dlatego celem tego badania było określenie wpływu różnych rodzajów błonnika pokarmowego (topinambur, grys z  cykorii i pulpa buraczana) na parametry fermentacji in-vitro (produkcja gazu, pH, VFA, kwas mlekowy i amoniak).

Zwierzęta, materiał i metody:  Produkcję gazu in-vitro (GP) oszacowano za pomocą testu gazowego (szklane strzykawki) i określono parametry fermentacji, takie jak: pH, lotne kwasy tłuszczowe (VFA), krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFA), rozgałęzione kwasy tłuszczowe (BCFA), kwas mlekowy (LA) i stężenie amoniaku oraz degradację materii organicznej. Skład chemiczny składników błonnika (topinambur, gryz z cykorii i pulpa buraczana) został przeanalizowany przy użyciu standardowych metod analitycznych. Odchody czterech dorosłych psów zostały zebrane bezpośrednio po defekacji i przetransportowane do laboratoriów. Następnie odchody zostały wymieszane z buforem fosforanowym jako inokulum i inkubowane bez (grupa kontrolna) lub z różnymi rodzajami błonnika (0,5 g/20 ml). Parametry fermentacji zostały określone przed i po fermentacji (która trwała 24 h). Wyniki analizowano za pomocą jednoczynnikowej analizy wariancji.

Wyniki: Najwyższą wartość pH po fermentacji (6,1) zaobserwowano w grupie kontrolnej bez dodatku błonnika, następnie dla pulpy buraczanej (pH=5,2) w porównaniu z najniższą dla topinamburu (pH=4,4; p<0,01). Maksymalna GP była najniższa w grupie kontrolnej (7,27 ml/g SM inokulum) a następnie dla pulpy buraczanej (22,1 ml/g SM inokulum) (p<0,01). Maksymalna GP dla topinamburu i cykorii była około dwa razy wyższa niż dla pulpy buraczanej (więcej niż 40 ml/g SM inokulum). Produkcja VFA (373,7 mmol/g SM inokulum), SCFA (368,5 mmol/g SM inokulum) i kwasu masłowego (28,9 mmol/g SM inokulum) była najwyższa dla zacieru cykorii (p<0,01). Najniższą produkcję VFA i SCFA zaobserwowano po fermentacji pulpy buraczanej.

Wnioski: Błonnik pokarmowy wpłynął na parametry fermentacji mierzone in-vitro u psów, a efekt zależy od rodzaju błonnika. Biorąc pod uwagę parametry fermentacji, grys cykorii będzie potencjalnie najlepszym źródłem błonnika pokarmowego dla psów.

Odniesienia: [1] Flickinger et al. 2003. Nutrient digestibilities. microbial populations. and protein catabolites as affected by fructan supplementation of dog diets. Journal of Animal Science. 81: 2008-2018 [2] AOAC. 2005. Official Methods of Analysis (18th Ed.) Association of Official Analytical Chemists. Washington. DC. StatSoft. Inc. (2014). [3] STATISTICA (data analysis software system). version 12. www.statsoft.com.
Projekt dofinansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, nr projektu POIR.01.01.01-00-1138/18